Η 35η Οικουμενική βραδιά Συμπροσευχής
στον Καθεδρικό Ναό της  Θεσσαλονίκης
στις 19/1/2013 με Θέμα: 
Τι μας ζητάει ο Κύριος; (Μιχαίας 6, 6-8)
Όλοι Ένα, όλοι με μια καρδιά, AD UNUM OMNES
για να μπορεί να πιστέψει ο κόσμος. (κεφ. 17 του Ιωάννη)

Η πολυδιάσπαση των Χριστιανών είναι η πιο μεγάλη αιτία του πόνου και της δυστυχίας του σύγχρονου κόσμου και της φοβερής κρίσης που διάγει: Όλοι ένα για να αποκατασταθεί η κοινωνική δικαιοσύνη και γαλήνη, η Ειρήνη, μέσα μας πρώτα, και μέσα στις οικογένειές μας τις φυσικές και τις πνευματικές.
Κι εφέτος κατορθώσαμε να συναχθούμε και να συμπροσευχηθούμε μαζί με όλες τις αποχρώσεις του ακόμη διχασμένου μοναδικού Λαού του Θεού που εγκαταβιώνει στη Θεσσαλονίκη για να γίνουμε « Ένα Σώμα και ένα Πνεύμα». Καθολικοί, Ορθόδοξοι, Αποστολικοί Αρμένιοι, Αγγλικανοί και Ευαγγελικοί, Έλληνες και Γερνανόφωνοι». Και ήταν για 35η φορά. Είναι έργο του Παναγίου Πνεύματος και δικό μας. Εκείνο μόνο μπορεί δια της μεσιτείας της Παναγίας και όλων των Αγίων να μας οδηγήσει στην πραγματική, ορατή και έμπρακτη Ενότητα που αναζητούμε όπου γης και να μας δείξει τον δρόμο που οδηγεί στην Ενότητα « με την υπακοή στην Αγάπη και στην Αλήθεια» που μας άφησε ο Χριστός ο οποίος είναι « η Οδός, η Αλήθεια και η Ζωή» του Πατέρα που τον έστειλε στον κόσμο για να μπορούμε να βγούμε από τα σκοτάδια μας, την άγνοια, τα μίση, την ημιμάθεια και τους εγωκεντρισμούς κάθε είδους.
Ομιλητής ήταν ο Αρμένης Αρχιμανδρίτης Θεσσαλονίκης Π. Sahaq Yemiskiam. Συμμετείχαν όλοι οι αντιπρόσωποι των Εκκλησιών σε πολλές γλώσσες. Ο Ναός ήταν υπερπλήρης για μια ακόμη φορά. Ας δοξάζεται ο Θεός. Ακολούθησε κέρασμα στην Αίθουσα «Πολιτισμός της Αγάπης και της Ειρήνης».
Πρόκειται για μια προσπάθεια που δεν είναι τωρινή και Τοπική, αλλά Παγκόσμια, γι’ αυτό αποκαλείται «Παγκόσμια Εβδομάδα Προσευχής για την Χριστιανική Ενότητα» (18 – 25 Ιανουαρίου) και που χρονολογείται από το 1908 που ο μεταστραμμένος αγγλικανός Ιερέας Π. Παύλος Wattson, από την βόρεια Αμερική, την άρχισε σίγουρα φωτισμένος από το Άγιο Πνεύμα.
Η φετινή Οικουμενική Συμπροσευχή προετοιμάστηκε από χριστιανούς φοιτητές της Ινδίας με την ευκαιρία της εκατοστής επετείου Κίνησης Καθολικών Φοιτητών της Ινδίας (1903-2013) και του Εθνικού Συμβουλίου των Εκκλησιών Ινδίας που έχει σχέση με τους παρακατιανούς (DALITS) και τις απαράδεκτες διακρίσεις εναντίον τους. Για παράδειγμα τον Ιούλιο 2011 προσκάλεσαν για τρεις μέρες απεργία πείνας για να αναγνωριστούν τα δικαιώματα των παρακατιανών χριστιανών και μουσουλμάνων αγωνιζόμενοι ώστε να καταργηθούν από το Κοινοβούλιο οι διακρίσεις κάστας και θρησκείας. Η απεργία πείνας των τριών ημερών τους οδήγησε στο Νέο Δελχί με (πρωτεύουσα) απαίτηση την τροποποίηση του Συντάγματος. Στην Γερμανία, στο Βερολίνο, τον περασμένο Σεπτέμβριο, Πολιτικοί και αντιπρόσωποι της γερμανικής κοινωνίας οι Χριστιανικές Εκκλησίες αγωνίστηκαν για την υπερπήδηση του διχασμού τους με το Αγωνιστικό Θέμα « Οικουμενισμός εδώ και τώρα» με αφορμή την 50η Επέτειο της Β’ Βατικανής Συνόδου (1962-65) και την 500η Επέτειο της Μεταρρύθμισης το 2017. Οι 25 υπογράφοντες είναι καθολικοί και προτεστάντες στην ζωή των κοινότητών τους, ανάμεσα τους ο πρόεδρος της BUNDESTAG, Νοβέρτος LAMMERT (CDU) και ο νυν υπουργός Αμύνης Θωμάς DE MAIZIERE.

Η επιτακτική ανάγκη του Οικουμενισμού
και Συνεργασία των Εκκλησιών στην Ελλάδα

Η επιτακτική ανάγκη του Οικουμενισμού και Συνεργασία των Εκκλησιών στην Ελλάδα. επείγει επίσης περισσότερο από ποτέ. Είναι σχεδόν αργά. Ο πάπας Παύλος ο 6ος που συναντήθηκε με τον Μεγάλο Οικουμενικό Πατριάρχη Αθηναγόρα στους Αγίους Τόπους έγραψε ιστορία. Τότε η ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία αγνόησε το Γεγονός στο σύνολό της ήταν Ιανουαρίου 1964, τα Φώτα. Ο ίδιος ο Πατριάρχης μαζί με τον Πάπα Παύλο VI, στις 7 Δεκεμβρίου 1965 ήραν τα αναθέματα που δηλητηρίαζαν τις Σχέσεις Ρώμης και Φαναρίου με «Κοινή δήλωση εκφράζοντας την απόφασή τους να άρουν από την μνήμη της Εκκλησίας τα αναθέματα του 1054». Και έτσι επίσημα και οι Δύο Εκκλησίες σφράγισαν αμετάκλητα και ανεπιστρεπτί τον οικουμενικό διάλογο που δεν σταμάτησε ποτέ.
Τον διάλογο Αγάπης και Αλήθειας συνεχίζουν οι διάδοχοι τους κληρονομιά της Β’ Βατικάνης Συνόδου. Έτσι ο Πάπας Βενέδικτος XVIος ανανεώνει στις 15 / 11/ 2013 την επιτακτική ανάγκη του οικουμενικού διαλόγου του μπροστά στο έν απαρτία Ποντιφικό Συμβούλιο για την προώθηση της Ενότητας των χριστιανών λέγοντας με σαφήνεια: «Δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι μας ενώνει είναι η Πίστη στο Θεό Πατέρα και Πλάστη που αποκαλύφθηκε μέσω του Γιού του από το Άγιο Πνεύμα το οποίο ζωοποιεί και εξαγιάζει». Νιώθοντας τις δυσκολίες του διαλόγου, ο Πάπας καλεί «να δεχθούμε τα πλούτη μας και τις εμπειρίες μας της πνευματικής ζωής και πνευματικού μας στοχασμού».
Αυτό εξαρτάται από όλους μας για να μείνουμε σταθεροί στον αγώνα για χριστιανική αγάπη και διακονία μαρτυρίας ενός Θεού που ενεργεί με όλες τις δυνάμεις του για να σωθεί ο κόσμος στο σύνολό του. Αλλά η Εκκλησία έχει ανάγκη από όλους εμάς μηδενός εξαιρουμένου. Τον αφήνουμε ελεύθερο να ενεργήσει ή κωφεύουμε στα προστάγματά του, στην εντολή του «ίνα πάντες εν ώσιν»;

«Η Ελπίδα δεν απογοητεύει» (Ρωμ. 5, 5)
«Το Χριστιανικό λεξιλόγιο μας» «προέρχεται από ελληνικές ρίζες» έλεγε ο βαθυστόχαστος γάλλος Επίσκοπος μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας CLAUDE DAGENS και μεγάλος ελληνιστής (Πρβλ. φύλλο της «Κ» της 19 Νοεμβρίου 2012). Ερωτώ δεν είναι ελληνικές και οι λέξεις με ιστορική σημασία και αξία «διάλογος» και μάλιστα «οικουμενικός»; Μήπως δεν είναι η πεμπτουσία του νοήματος του σημερινού μηνύματος του ανθρώπινου στοχασμού αλλά του ιδίου του χριστιανισμού στην σύγχρονη εποχή ακόμη και στην πολιτική ζωή του τόπου; Δεν υπάρχει ειρήνη και γαλήνη χωρίς το Άκουσμα του Λόγου του Θεού και της Εκκλησίας, η Εκκλησία δεν είναι άλλο από τον «Ιησού του Σήμερα», έλεγε η MADELEINE DELBREL(1904-1964). Εκείνη που αγωνίστηκε για την επικράτηση της δικαιοσύνης, της ειρήνης και της αλήθειας όσο κανείς άλλος μετά την μεταστροφή της επί τριάντα χρόνια στα μαρξιστικά προάστια του Παρισιού. Ήταν «φυσιολογικά Οικουμενική». Δεν ήταν Μοναχή όχι, αλλά πέρα για πέρα «Λαϊκή» με ακλόνητη Πίστη.
Εκείνο που λείπει στην Ελλάδα του σήμερα είναι η Συνεργασία Ορθοδόξων και Καθολικών σε επίπεδο Ιεραρχίας και ένα Εθνικό Συμβούλιο Εκκλησιών. Προϋποθέτει τροποποίηση και μεταρρύθμιση του Συντάγματος, τήρηση των Νόμων και πλήρης διαχωρισμός Εκκλησίας και Κράτους ώστε να επικρατεί η θρησκευτική ελευθερία την οποία σθεναρά υποστήριξε ο Πάπας Βενέδικτος XVI καθ’ όλη την Αρχιερατία του με επιμονή και υπομονή. Να πάψει το Κράτος να κηδεμοδεύει την «επικρατούσα θρησκεία» και να την εκμεταλλεύεται. Χρειάζεται μια απόσταση της Εκκλησίας από το Κράτος και το Κράτος από την Εκκλησία. Επικρατεί φοβερή σύγχυση και αυτό βαίνει εις βάρος της κοινωνίας και της Εκκλησίας. Ενώ είναι δύο ξεχωριστοί χώροι αυτό δεν είναι διόλου αυτονόητο. Είναι εις βάρος της πίστης, των φτωχών και των ανέργων. Να είναι εντελώς διαφορετικοί οι ρόλοι και όχι μόνο διακριτοί.
Ο Υπουργός εσωτερικών Γερμανίας κατά την εφημερίδα τα «ΝΕΑ»
της 6/2/2013 που επισκέφθηκε τον οικουμενικό Πατριάρχη έκανε δήλωση «υπέρ των Χριστιανών» της Τουρκίας και είπε: η θρησκευτική ελευθερία πρέπει να παίξει στο μέλλον συμπαντικό ρόλο στην Τουρκία. Αλλά ισχύει αυτό στην Ελλάδα που έχει ακόμη θεοκρατικό πολίτευμα αφού οι Ιερείς ορκίζουν τους Άρχοντες της Πολιτείας εν έτει 2013; Μοναδική περίπτωση σε όλο το δυτικό κόσμο και την Ευρώπη, θεοκρατικό σύστημα έχει μόνο το Ισραήλ και η χώρα μας. Το κράτος πρέπει να νομοθετεί για όλους τους πολίτες. Πρέπει να είναι σωστό και ουδέτερο με σωστό Σύνταγμα και σωστούς Νόμους. Δεν θρησκεύεται ούτε αναμιγνύεται στα της Εκκλησίας. Το καλύτερο σύστημα είναι μια Εκκλησία ελεύθερη σ’ ένα κράτος Ελεύθερο. Έτσι η Εκκλησία παίζει το ρόλο της που είναι πνευματικός, ποιμαντικός και κοινωνικός δηλαδή προφητικός και υπερασπίζεται τους ενδεείς και τα δικαιώματά τους. Είναι ανεπίτρεπτη η υπάρχουσα θρησκοπολιτιστικήπολιτική θολούρα. Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ.
Υ.Γ. Στη Συμπροσευχή συμμετείχαν και Αθηναίοι Αδελφοί μας, όπως κάθε χρόνο χάρη στο συνεπή και συνεχή αγώνα της Βυζαντινής εξαρχίας Ελλάδας, συμμετείχαν και στη Βυζαντινή Θεάι Λειτουργία της Κυριακής που ετέλεσε ο Νεοχειροτονηθείς Π. Βησσαρίων από την Κρυτοφέρη της Ρώμης, ο οποίος μας μίλησε για το Μοναστήρι του που χρονολογείται από την 1η χιλιετία επί Αγίου Νείλου.
Την Κυριακή 27/1/2013, ο Πάστορας των Γερμανόφωνων Ευαγγελικών κ. Hans Valter Hiller, Θεσσαλονίκης, μας προσκάλεσε για τον ίδιο σκοπό στο Ινστιτούτο Γκαίτε.
Παρατίθεται η ομιλία του καθηγητή κ. Μιλτιάδη Κωνσταντίνου απ’ αυτή τη σύναξη: Η Ενότητα του Λαού του Θεού.

Π. Ιωάννης Λούβαρης, Λαζαριστής